الشيخ محمد تقي بهجت
37
جامع المسائل ( فارسي )
فرع س اگر شخص دستهايش نجس باشد و بول و غايط هم كرده باشد و آب باشد ، ليكن كمتر از كرّ و ظرف هم نباشد كه آب را بردارد به جهت تطهير نجاست ، تكليفش چيست ؟ ج اگر ممكن است آب را به دهن خود بردارد و بريزد به دستهايش تا ازالهء نجاست نمايد و بعد دست را ببَرد به مخرج غائط و به دست ديگر آب بريزد به دست و محلّ را تطهير نمايد « 1 » . تطهير در بول شير خوار س طفل شير خوارِ پسر كه هنوز غذاخوار نشده « 2 » شير خنزير و كافر هم نخورده ، بول به جايى بكند ، مثل فرش يا لباس يا زمين يا غير اينها ، [ تطهير آن ] به ريختن آبى كه بر آن غلبه نمايد ، كفايت مىكند يا نه ؟ ج بلى كافى است و احوط خروج آب غسلهء مُزيله است « 3 » . تطهير باطن اشيا س چيزهايى كه قابل فشار نيست مثل چوب و برنج و گندم و شبه اينها هر گاه
--> « 1 » و همچنين احتيالهاى ديگر براى مقصود ، مانند سوراخ كردن از زير آن آب تا جارى شود از طريق منحدر ، به نحوى كه بتواند تطهير دستها و محل نجاست نمايد بدون نجاست آن قبل از استعمال . « 2 » حكم در غير پسر ، مبنى بر احتياط است و همچنين اعتبارِ نخوردن شير نجس . « 3 » صدق غَسل ، لازم نيست و همچنين فشار دادن و انفصال آب بعد از اخراج عين بول على الأظهر . و احوط اخراج عين بول است به پاشيدن آب يا قبل از آن ، مگر در صورت استهلاك عين بول در آب زياد ، به نحوى كه عرفاً از عين بول نمانده باشد .